• Полный экран
  • В избранное
  • Скачать
  • Комментировать
  • Настройка чтения

Вечерами на кухне было тепло и уютно (Вильо Каява) / Iltaisin oli keittiössä niin lämmin (Viljo Kajava)

  • Размер шрифта
  • Отступ между абзацем
  • Межстрочный отступ
  • Межбуквенный отступ
  • Отступы по бокам
  • Выбор шрифта:










  • Цвет фона
  • Цвет текста
Вечерами на кухне было тепло и уютно,
тихо тлели угли в очаге после ужина,
разомлевший, я вдыхал сытный запах.
Вечерами мама сидела
при свете фарфоровой лампы,
склеивала конверты,
которые брала на дом
с печатной фабрики,
плотные уголки сгибались изящно
под проворными и мозолистыми руками,
шорох бумаги меня убаюкивал.

Я был мал и к вечеру начинал клевать носом,
мама просила спеть песенку,
я мурлыкал под нос, засыпая:
слов у меня было немного.

А ночью, когда я вставал, чтобы выпить водички,
Мать всё сидела и склеивала конверты,

(по три часа спала на полу на кухне,
«Просыпаться легко, если сон был крепким», -
говорила она с улыбкой),

я поднимался утром, а мать возвращалась
с фабрики,
у нас опять были деньги, еда и кофе…
радостно урчал мой довольный желудок:
в те времена слов у меня было мало.

Мама, теперь с наступлением ночи
я уже не такой уставший,
и слов у меня стало больше,
переполнено ими сердце,
целый мир мне они подарили.
Я укутаю в них тебя скоро –
мне приснится твой образ
и слова мои устремятся
к тебе, столь далёкой.

Iltaisin oli keittiössä niin lämmin,
puut hiiltyivät hiljalleen pesässä illallisen jälkeen,
ruoanhaju tunkeutui väsymykseeni, uneeni.
Iltaisin istui äiti
sähkölampun posliinigloorian alla
liimaten kirjekuoria,
joita hän oli saanut kotityöksi
kirjekuoritehtaasta,
ruskea, vahva paperi taittui kauniisti
hänen paksuissa, haavaisissa sormissaan,
vahva, karkea paperi kahisi niin unettavasti.
Minä olin niin nuori ja väsyin niin pian,
äiti pyysi minua laulamaan,
ja minä hyrräsin itseni uneen:
minulla oli niin vähän sanoja.
Mutta kun yöllä heräsin ja nousin juomaan,
istui äiti yhä työssä, sormissaan paperinnöhtää ja
liimaa,
(kolme tuntia nukkui hän keittiön lattialla,
---- Herää helpommin, kun nukkuu kovalla,
sanoi hän hymyillen.)
aamulla herätessäni oli äiti jo palannut
tehtaasta,
meillä oli taas ruokaa, rahaa, kahvia ----
iloisesti hyrräsi tyytyväinen vatsani:
minulla oli niin vähän sanoja silloin.
Nyt minä en enää väsy, äiti,
kun pimeys tulee,
nyt on minulla sanoja paljon,
sydämeni on pakahtua sanoista,
isänmaa ne minulle antoi.
Ja kohta saat sinäkin pehmeän vuoteen, äiti ----
uneksitun kuvasi yli
lentävät sanani
kaukaisia maalejansa kohti.
Cвидетельство о публикации 560726 © Алексей Михайлов 09.12.18 23:56